حسن کریمی رحمانی

فرازی از وصیت نامه شهید «حسن کریمی رحمانی»؛ شهید «حسن کریمی رحمانی» در وصیت نامه اش آورده است: «هر چه مصلحت خدا باشد، همان خواهد شد. تن به رضای خدا دادن، همان پیوستن به حق است …» به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید حسن کریمی رحمانی، دهم تیر ماه سال 1332 در شهر تاکستان به دنیا آمد، پدرش حسین، کشاورز بود و مادرش ناصری نام داشت، تا پایان دوره متوسطه در رشته تجربی درس خواند، معلم بود، سال 1357 ازدواج کرد و صاحب یک دختر شد. این شهید بزرگوار از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، بیستم فروردین ماه سال 1361، در ام الرصاص عراق بر اثر اصابت ترکش به سر و سینه، شهید شد و مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است. متن وصیت نامه شهید حسن کریمی رحمانی: برادر مهربان! شما در پس کوهی از مشکلات و مسئولیت های در پیش، تنها به خدا پناه ببر و از او یاری بخواه. بهترین سنگر و پناهگاه برای خالصین، ذکر و یاد خدا است؛ همان خدایی که فطرت ما از او نشات گرفته است. همان طوری که تا به حال در کوره راه های حوادث زندگی، خم به ابرو نیاورده ای، از این لحظه به بعد نیز با توکل به خداوند بزرگ، امور و پیشامدهای زندگی را با جان و دل پذیرا باش. من و شما و دیگر برادر و خواهران باید به پدر و مادر نهایت مهربانی و احترام را بکنیم؛ البته هر یک از ما روزی پدر و مادر می شویم و هیچ گاه هم حاضر به سرکشی فرزند خود نمی شویم. سلام و سلامتی مرا به پدر و مادر و برادران، خواهران و خانواده ام برسان و از آن ها بخواه روحیه خود را حفظ کنند و ناراحت نباشند؛ زیرا هر چه مصلحت خدا باشد، همان خواهد شد. تن به رضای خدا دادن، همان پیوستن به حق است.