حبیب پارسایی

اسناد وصیت نامه شهید«حبیب پارسایی» نوید شاهد- شهید حبیب پارسایی در قسمتی از وصیت نامه خود نوشت: «من آرزو داشتم که شهید بشوم و اگر من شهید شدم به آرزویم رسیدم.» به گزارش نوید شاهد، پاسدار شهید «حبیب پارسایی» فرزند «شمس اله»، 1 مهرماه 1344 دیده به جهان گشود. این شهید والامقام در 23 خرداد ماه 1361 به فیض شهادت نائل آمد. در ادامه بخش هایی از وصیت نامه شهید پارسایی را می خوانید. بسمه تعالی پس از تقدیم عرض سلام، امیدارم که در درگاه خداوند متعال صحت و سلامت باشید. سلام مرا از پشت کوه های سر به فلک کشیده قبول نمایید. ماردم و پدرم! امیدارم در هر کاری که از من بدی کرده ام مرا حلال نمایید. مادر! و قتی که فرزندت شهید شد، گریه و زاری نکن و افتخار کن که فرزندت در راه خدا کشته شده است. من آرزو داشتم که شهید بشوم و اگر من شهید شدم به آرزویم رسیدم. وقتی که من شهید شدم به خانواده ام بگویید که اصلا ناراحت نباشید و افتخار کنید که شما هم شهید داده اید و من در راه خدا شهید شده ام. خدای بزرگ در قرآن می فرماید: آنهایی که در راه خدا کشته می شوند مرده نیستند؛ بلکه آن ها زنده اند و نزد خدا روزی می خورند. شهیدم من شهیدم من / به کام خود رسیدم من خدا حافظ ایا مادر / نمیبینم ترا دیگر که شد ایام پیروزی / علیه دشمنان یکسر روان گشتم ایا مادر / به سوی ارتش الله منم سرباز روح الله / که پیوستن به جندالله ببین مادر کفن پوشم / تفنگم بر سر دوشم بیا مادر در آغوشم / حلالم کن دم اخر «من فقط ارزو دارم که شهید بشوم» حبیب پارسایی «روحش شاد و راهش پررهرو باد»