ا بوا لفضل شاه حسینی

شهید «ابوالفضل شاه حسینی» در وصیت نامه اش می نویسد: «پدر و مادر گرامی! راهی را که انتخاب کرده ام، نه بر من تحمیل شد و نه با زور و اجبار بوده است، بلکه با شوق و ذوق بود و افتخار می کنم که در راه خدا جانم را فدا می کنم.» به گزارش ، «شهید ابوالفضل شاه حسینی» دهم آبان 1341 در روستای فروان از توابع شهرستان گرمسار به دنیا آمد. پدرش ولی، دامدار بود و مادرش فضه نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. کشاورزی می کرد. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. هشتم مهرماه 1361 در موچش توسط نیرو های بعثی بر اثر اصابت ترکش به گردن، شهید شد. مزار وی در گلزار شهدای زادگاهش واقع است. فرازهایی از وصیت نامه شهید: وصیت نامه ای سرشار از ایمان و غیرت پدر و مادر گرامی! راهی را که انتخاب کرده ام، نه بر من تحمیل شد و نه با زور و اجبار بوده است، بلکه با شوق و ذوق بود و افتخار می کنم که در راه خدا جانم را فدا می کنم. پدر و مادر عزیزم! در غم از دست دادن من گریه و زاری نکنید، بلکه افتخار کنید که فرزندی را در راه اسلام و میهن دادید و به فکر آن هایی باشید که همه فرزندان خود را از دست داده اند. بعد از شهادتم از هیچ سازمانی کمک مالی دریافت نکنید، بلکه به محرومان جامعه کمک کنید. برادران عزیز! امیدوارم ادامه دهنده راه شهدا از صدر اسلام تاکنون باشید. تو ای خواهر گرامی! حجابت کوبنده تر از خون شهداست برای دشمنان. شما مردم غیور ایران! فقط به اسلام و مسلمین فکر کنید و پیرو رهبر خود باشید و در شعارتان مرگ بر آمریکا فراموش نشود. شیون مکن مادر در مرگ خونبارم بگذر ز من مادر، عزم سفر دارم گر کشته گردیدم در جبهه، ای مادر! بهرم مکن زاری، بهرم مزن بر سر زیرا که من مادر، شوق خدا دارم انتهای متن/